Ömer Dodanlı yazdı
Siyasette seçim kazanmak marifettir ama asıl marifet, kazanılan güvenin hakkını verebilmektir. Sandıktan çıkan oy, yalnızca belediye başkanlığı koltuğunu değil, aynı zamanda binlerce insanın umudunu ve beklentisini de beraberinde getirir.
Şanlıurfa’da 31 Mart 2024 yerel seçimlerinde DEM Parti’nin kazandığı ilçe belediyelerinde bugün tartışılması gereken mesele de tam olarak budur: Değişim vaadi, vatandaşın hayatında ne kadar karşılık buldu?
Seçim meydanlarında halkçı belediyecilikten, sosyal adaletten, eşit hizmetten ve yeni bir yönetim anlayışından söz edildi. Yıllardır çözüm bekleyen sorunların giderileceği, mahallelerin ihmal edilmeyeceği anlatıldı.
Aradan geçen zamana rağmen bazı mahallelerden yükselen şikâyetler ise bu vaatlerin ne kadarının hayata geçirildiği sorusunu gündeme taşıyor.
Vatandaşın derdi belli: Bozuk yollar, çamurlu sokaklar, altyapı eksiklikleri, temizlik sorunları ve yıllardır çözüm bekleyen mahalle problemleri…
Hani Urfalı der ya: “Lafla peynir gemisi yürümez!”
İşte belediyecilik de tam olarak böyledir. Sözün kıymeti vardır ama vatandaşın hayatına dokunmayan sözün hükmü yoktur.
SANDIKTA DEĞİŞİM, SOKAKTA AYNI MANZARA!
Bir belediyenin başarısını makam odalarındaki toplantılarla, sosyal medya paylaşımlarıyla ya da güzel hazırlanmış hizmet fotoğraflarıyla ölçemezsiniz.
Gerçek karne, vatandaşın yaşadığı sokaktadır.
Yazın tozdan penceresini açamayan, kışın çamurdan evine ulaşmakta zorlanan mahalle sakini için belediyenin hangi açıklamayı yaptığı değil, önündeki yolun ne zaman yapılacağı önemlidir.
Çocuğunu okula gönderen anne, işine yetişmeye çalışan esnaf, hastaneye gitmek isteyen yaşlı vatandaş aynı şeyi bekliyor: Düzgün yol, temiz çevre ve düzenli hizmet.
Elbette bütün sorunların bir anda çözülmesini beklemek gerçekçi değildir. Belediyelerin bütçesi, personeli, teknik imkânları ve devraldığı şartlar dikkate alınmalıdır.
Ancak vatandaşın bilmesi gereken bir şey var: Hangi mahallede ne yapılacak, çalışmalar ne zaman başlayacak ve sorunlar hangi takvim içerisinde çözülecek?
İşte yönetim dediğimiz şey, tam da burada kendini gösterir.
Çünkü vatandaş artık vaat dinlemekten çok, yapılan işi görmek istiyor. Yazın toz, kışın çamur kader değildir.
ESKİ BORÇLAR BİTTİ DE BUGÜNÜN HESABI NE OLDU?
DEM Partili bazı belediye yönetimlerinin geçmiş dönemlerden devralındığını belirttiği borçlar, zaman zaman kamuoyunun gündemine geliyor.
Öncelikle hakkını teslim edelim: Bir belediyenin devraldığı borçları açıklaması, mali durumunu şeffaf biçimde ortaya koyması ve geçmiş dönemin hesaplarını incelemesi son derece doğaldır.
Kamu kaynağının hesabı sorulmalıdır. Varsa usulsüzlük iddiaları da belgeleriyle incelenmeli, gerekli hukuki süreçler işletilmelidir.
Ancak burada önemli bir ayrım var.
Geçmiş dönemden kalan borçları anlatmak başka, bugünkü hizmet eksikliklerini sürekli bu borçlarla açıklamak başkadır.
Vatandaşın sormaya hakkı var:
Ne kadar borç devralındı? Ne kadarı ödendi? Bugünkü borç miktarı nedir? Belediyenin gelir-gider dengesi nasıl? Hangi yatırımlar yapıldı, hangi projeler hayata geçirildi?
Bunlar açıklanırsa kamuoyu da belediyelerin gerçek mali tablosunu görür.
Aksi hâlde yalnızca geçmişin borcunu konuşarak bugünün hizmetini değerlendirmek mümkün olmaz.
Geçmişin hesabı geçmiş yöneticilerden, bugünün hesabı ise bugünkü yöneticilerden sorulur.
Urfalı’nın deyimiyle, “Eski defterleri karıştırmakla yeni iş yapılmaz.”
Geçmişte yapılan yanlış varsa hesabı sorulsun. Buna kimsenin itirazı olmaz. Ama vatandaşın önündeki çamur da temizlensin, bozulan yol da yapılsın.
HALKÇI BELEDİYECİLİK SÖZDE DEĞİL, HİZMETTE GÖRÜLMELİ!
Halkçı belediyecilik, yalnızca seçim dönemlerinde kullanılan güzel bir siyasi kavram değildir.
Dar gelirli ailelere destek olmak, kadınların üretime katılmasını sağlamak, gençlere imkân sunmak, engelli vatandaşların yaşamını kolaylaştırmak, çocuklara güvenli alanlar oluşturmak ve mahallelerin temel ihtiyaçlarını karşılamak bu anlayışın gereğidir.
Peki, Şanlıurfa’da DEM Partili belediyelerin bu alandaki karnesi nasıl?
Hangi sosyal projeler hayata geçirildi? Gençler için ne yapıldı? Kadınlara yönelik hangi kalıcı çalışmalar yürütüldü? Mahallelerin ihtiyaçlarına ne ölçüde cevap verildi?
Bu soruların yanıtı, birkaç sosyal medya paylaşımından ibaret olmamalı. Projeler, harcamalar ve sonuçlar rakamlarla kamuoyuna açıklanmalı.
Çünkü halkçı belediyecilik, halka yakın görünmek değil, halkın derdine ortak olup çözüm üretmektir.
VATANDAŞ ELEŞTİRİYORSA KULAK VERMEK GEREKİR!
Demokratik yönetim anlayışının en önemli özelliklerinden biri eleştiriye açık olmaktır.
Seçimle göreve gelen belediye başkanları yalnızca kendilerine oy verenlerin değil, ilçede yaşayan herkesin başkanıdır.
Bu nedenle vatandaşın şikâyetini küçümsemek, eleştiriyi siyasi saldırı olarak görmek ya da sorunları görmezden gelmek çözüm değildir.
Bir belediye başkanının başarısı, kaç açıklama yaptığıyla değil, kaç sorunu çözdüğüyle ölçülür.
Siyasetçinin kulağı övgüye açık, eleştiriye kapalı olursa orada hizmetin önü de tıkanır.
Urfalı’nın bir sözü vardır: “Dert söylemeyen derman bulamaz.”
Vatandaş derdini anlatıyorsa belediye yönetiminin yapması gereken savunmaya geçmek değil, o derdin çaresini aramaktır.
DEM BELEDİYELERİNE 8 SORU: VATANDAŞ CEVAP BEKLİYOR!
Şanlıurfa’da DEM Parti’nin kazandığı ilçe belediyelerinin kamuoyunu aydınlatması gereken başlıca sorular şunlar:
Seçim beyannamelerinde açıklanan projelerin kaçı tamamlandı, kaçı hâlâ bekliyor?
Yazın toz, kışın çamur sorunuyla mücadele eden mahalleler için hangi kalıcı çalışmalar yapıldı?
Geçmiş dönemlerden devralındığı belirtilen borçların miktarı neydi, bugüne kadar ne kadarı ödendi?
Belediyelerin güncel gelir-gider tabloları ve borç durumları düzenli olarak kamuoyuyla paylaşılıyor mu?
Yol, altyapı, temizlik ve çevre düzenlemesi için ayrılan bütçenin ne kadarı hizmete dönüştü?
Vatandaşların belediyelere ilettiği şikâyetlerin kaçı çözüme kavuşturuldu?
Halkçı ve sosyal belediyecilik kapsamında vaat edilen projelerden hangileri hayata geçirildi?
Önümüzdeki dönemde ilçelerin öncelikli sorunları için açıklanmış, takvime bağlanmış somut bir hizmet planı var mı?
Bu soruların yanıtlanması bir siyasi hesaplaşma değil, kamu yönetiminin doğal gereğidir. Şeffaflık, bütün belediyeler için geçerli olması gereken temel bir ilkedir.
SON SÖZ: SANDIKTA VERİLEN UMUT, SOKAKTA KARŞILIK BULMALI!
Şanlıurfa’da DEM Partili belediyeler açısından artık tartışılması gereken konu, seçim meydanlarında söylenenler değil, göreve geldikten sonra yapılanlardır.
Vatandaş kimseye imkânsızı başarması için yetki vermedi. Ancak verdiği oyun karşılığında hizmet bekledi.
Mahallesindeki yol yapılsın, altyapı sorunu çözülsün, çöpler toplansın, çevre düzenlensin istiyor. Kışın çamura batmadan, yazın toz yutmadan yaşamak istiyor.
Bunlar lüks değil, belediyeciliğin en temel görevleridir.
Elbette ekonomik sıkıntılar, devralınan borçlar ve geçmişten gelen altyapı sorunları göz ardı edilmemeli. Ancak bunlar hizmet üretme sorumluluğunu ortadan kaldırmaz.
Belediye başkanlığı, yalnızca seçimi kazandığında alkışlanmak değil, görev süresi boyunca hesabını verebilmektir.
Şunu da unutmayalım: Vatandaşın sabrı sınırsız, belediyelerin sorumluluğu ise ertelenebilir değildir.
Söz uçar, vaat unutulur ama vatandaş yaşadığı sokağı unutmaz.
DEM Partili belediye başkanlarına düşen görev belli: Geçmişi anlatmayı bırakmadan bugünü de yönetmek, eleştirilere kulak vermek ve verdikleri sözleri hizmete dönüştürmek.
Çünkü sandıkta umut verenler, sokakta hayal kırıklığına neden olmamalı.
Sandıkta umut, sokakta çamur değil; sandıkta verilen söz, sokakta görülen hizmet olmalı!
