Ekonomik darboğazla boğuşan yerel basın, bir yandan ilan gelirlerinin azalmasıyla ayakta kalmaya çalışırken, diğer yandan kamu kurumlarının “doğrudan temin” alışkanlıklarıyla adeta ikinci bir darbe yiyor.
Şanlıurfa’da kamu kurumlarının doğrudan temin uygulamaları artık bir “idari tercih” değil, ciddi bir soruşturma konusu olmalıdır.
Urfa’da bir düzen kurulmuş, adı “doğrudan temin”, şekli keyfilik, sonucu devlet zararı.
Milletin alın teriyle oluşan kamu bütçesi, sanki babalarının mirasıymış gibi harcanıyor.
Kanun mu? Yok.
Denetim mi? Yok.
Vicdan mı? Onu zaten kaybetmişler!
—
Vali Genelge Yayınlıyor, Kimse Takmıyor!
Şanlıurfa Valisi Hasan Şıldak, gayet açık bir genelge yayınladı.
Diyor ki:
“Doğrudan temin yöntemi keyfi kullanılmayacak. İhale ilanları Basın İlan Kurumu üzerinden yayımlanacak. Parçalara bölerek limit aşılamayacak.”
Yani ne diyor?
Şeffaf olun, yasal olun, milletin hakkını koruyun!
Peki ne oluyor?
Bazı kurum müdürleri, bu genelgeyi masanın çekmecesine atıp üstüne kahve fincanını koyuyor.
Sanki devletin değil, kendi çiftliğinin malını yönetiyor!
—
Bozova HES’te 462 Doğrudan Temin!
Evet, yanlış duymadınız: 462 tane!
Bozova Atatürk Barajı Hidroelektrik Santrali işletme müdürlüğü, sadece son 10 ayda tam 462 doğrudan temin yapmış.
Basın İlan Kurumu üzerinden duyurulan alım sayısı ise sadece 4.
Dört!
Bu kadar büyük bir devlet kurumunda, on ayda yapılan yüzlerce alımın sadece dördü şeffaf şekilde ilan edilmiş.
Geri kalan 462 alım ise kapalı kapılar ardında, hep aynı firmalar arasında dönmüş durmuş.
Hani bu alımların aciliyeti vardı?
Hani doğrudan temin istisnaydı?
Meğer Urfa’da “istisna” değil, “kural” olmuş!
Kanun Ne Diyor, Uygulama Ne?
Kamu İhale Kanunu’nun 22’nci maddesi açıktır:
Kurumlar, yıllık bütçelerinin en fazla %10’u oranında doğrudan temin alımı yapabilir. Bu sınır aşılırsa Kamu İhale Kurumu’ndan görüş alınması zorunludur.
—
Aynı Firmalar, Aynı Oyuncular
Bu tablo, yalnızca Bozova HES’e özgü değil.
İlçelerdeki bazı sağlık müdürlükleri de benzer şekilde yüzlerce doğrudan temin yapıyor.
Kim denetliyor? Hiç kimse.
Kim hesap veriyor? Kimse.
Kamu kaynakları, birkaç kişinin elinde “ben bildiğimi yaparım” anlayışıyla yönetilirse, orada hukuk da, kamu yararı da kalmaz.
Bozova’daki durum istisna değil, Urfa genelinde bir sistemin adı haline gelmiş.
Bazı kurumlarda, 900’e yakın doğrudan temin yapılmış, üstelik hep aynı firmalar!
Yahu bu kadar tesadüf olur mu?
Aynı kurum, aynı kişiler, aynı firmalar, aynı tutum…
Buna tesadüf değil, düzen denir!
Ve bu düzenin adı: “Kamu kaynağını paylaştırma kulübü.”
—
Devletin Cebinden Çalmak da Budur!
İhaleler şeffaf olmazsa rekabet de olmaz.
Rekabet olmayınca da fiyat düşmez, yani devletin cebinden fazla para çıkar.
Basit anlatayım:
Pazara gidip kilosu 20 lira olan domatesi 50 liraya alıyorsun.
Ama kendi paran değil, devletin parası!
Sonra da “usule uygun yaptık” diyorsun.
Yaptığın usul değil, kamu zararıdır.
Bir hukukçunun dediği gibi:
“Bu işin adı görevi kötüye kullanmadır. Devleti zarara uğratmaktır.”
Ben de diyorum ki:
Bu kadar doğrudan temin, bu kadar aynı firma, bu kadar sessizlik varsa; orada temiz bir iş dönmüyor demektir!
—
Yerel Basın Neden Dışlanıyor?
Basın İlan Kurumu üzerinden ilan verilmezse, yerel gazeteler nasıl ayakta duracak?
Zaten zor koşullarda, kendi imkanlarıyla haber yapan yerel basın, bu keyfilik yüzünden ilan gelirinden de mahrum kalıyor.
Ama işin daha da önemlisi şu:
Basın ilan edilmeden halk denetim yapamaz!
Urfa’da kamu ilanı yayınlanmazsa, vatandaş nasıl bilecek hangi kurum ne kadar harcama yaptı, kimden aldı, neye aldı?
Şeffaflık giderse, hesap sormak da gider.
—
Devletin Parası Kimsenin Çiftlik Malı Değil!
Şanlıurfa’d bazı kamu kurum müdürleri, sanki devleti babalarının şirketi zannediyor.
İhale kanunu var, genelge var, ama kimse sallamıyor.
Bu kadar rahatlık, bu kadar cesaret nereden geliyor, merak konusu!
Ben söyleyeyim:
Denetim olmayınca, korku da olmuyor!
MASAK, Sayıştay ve müfettişler bu işe el atmadıkça, bu düzen aynen devam eder.
MASAK, Sayıştay ve ilgili denetim birimlerinin bu alımları tek tek incelemesi gerekiyor.
Firmaların bağlantıları, para akışları, ihale kararları…
Hepsi mercek altına alınmalıdır.
Çünkü bu kadar doğrudan temin, bu kadar sessizlik tesadüf değildir.
—
Urfa’da Artık Hesap Verme Zamanı!
Bozova HES’te 462 doğrudan temin, sadece 4 ilan…
Bunu kimse açıklayamıyor.
Çünkü açıklanacak bir tarafı yok!
Bu şehirde devletin itibarı, birkaç kişinin keyfine bırakılamaz.
Urfa halkı artık bu soruyu sormalı:
“Kimin parasıyla kimi zengin ediyorsunuz?”
Sayıştay, MASAK, Valilik, kim varsa bu tabloya bakmalı.
Şeffaflık istiyoruz.
Adalet istiyoruz.
Kamu hakkını savunan bir devlet görmek istiyoruz.
Bu şehir, “ben bildiğimi yaparım” diyenlerin şehri değil; adaletin, hakkın ve hesabın şehridir.
Şeffaflık Bir Lüks Değil, Mecburiyet
Şanlıurfa’da kamu kurumlarının “doğrudan temin” yöntemine bu denli sığınması, yalnızca mevzuat ihlali değil; kamu vicdanına da vurulmuş bir darbedir.
Bu şehrin insanı, alın teriyle kazandığı vergilerin kimlere, hangi yollardan aktarıldığını bilmek zorundadır.
Devletin parası kimsenin özel mülkü değildir.
Şeffaflık bir tercih değil, devlet olmanın gereğidir.
