Siyaset değişti, yöneticiler değişti, makamlar değişti ama Şanlıurfa’nın konuştuğu dertler pek değişmedi.
Allah vergisi bereketli topraklarımız var. Dünyanın hayran kaldığı Göbeklitepe’miz, Balıklıgöl’ümüz, Harran’ımız, Halfeti’miz var. Türkiye’nin en genç nüfusuna sahip şehirlerinden biriyiz. GAP gibi dev bir projeye ev sahipliği yapıyoruz. Böyle bir şehir neden hâlâ işsizliği, yoksulluğu, trafik çilesini, plansız büyümeyi ve yatırım eksikliğini konuşuyor?
İşte asıl sorulması gereken soru budur.
Biz Urfalılar boşuna “Eşeği sağlam kazığa bağla, sonra Allah’a emanet et.” dememişiz. Önce plan yapacaksın, sonra yatırım yapacaksın, sonra da hizmetin hesabını vereceksin.
Bugün sanayiye bakalım…
Binlerce genç sabah uyanıyor, elinde diploma, cebinde umut ama kapısını çalacağı bir fabrika bulamıyor. Çocuklarımız ekmek parası için Gaziantep’e, Mersin’e, Adana’ya, Konya’ya gitmek zorunda kalıyor. Kendi memleketinde iş bulamayan bir gencin umudu da zamanla tükeniyor. Oysa Urfa’nın gençleri tüketen değil, üreten bir şehrin parçası olmayı hak ediyor.
Tarım deseniz…
Harran Ovası dünyanın en verimli topraklarından biri. Ama çiftçi elektrik borcunu, sulama maliyetini, mazotu, gübreyi hesaplamaktan ürününü düşünemez hâle geldi. Tarımın başkenti olmaya aday bir şehirde çiftçi üretmekten korkuyorsa, burada oturup uzun uzun düşünmek gerekir.
Bir de yüreğimizi sızlatan mevsimlik tarım işçileri var.
Her yaz binlerce Urfalı aile, çocuklarını da yanına alıp kilometrelerce yol gidiyor. Çadırda yaşam, sıcak altında çalışma, eğitimden uzak kalan çocuklar… Biz buna kader diyemeyiz. İnsan kendi memleketinde doyabiliyorsa devlet de şehir de görevini yapmış demektir.
Sağlıkta yeni hastaneler yapılıyor, buna kimsenin itirazı yok. Ancak nüfus öyle hızlı artıyor ki yapılan yatırım kısa sürede yetersiz kalıyor. Randevu bekleyen vatandaş, yoğun bakım sırası bekleyen hasta, doktor arayan aile… Sağlıkta bina kadar doktor da gerekir, personel de gerekir, planlama da gerekir.
Eğitimde de tablo farklı değil.
Türkiye’nin en genç şehirlerinden biri olan Urfa’da hâlâ derslik ihtiyacını, öğretmen açığını ve eğitimde kaliteyi konuşuyoruz. Oysa eğitim güçlü olursa sanayi de güçlenir, ekonomi de güçlenir, toplum da güçlenir.
Turizm ise tam anlamıyla elimizin altındaki altın madeni…
Göbeklitepe’yi bütün dünya konuşuyor ama turistin şehirde kalış süresi birkaç saati geçmiyor. Esnaf kazanamıyor, şehir kazanamıyor. Turizm sadece tarihî eser göstermek değildir; sokağından kaldırımına, temizliğinden otoparkına, kültüründen esnafına kadar bir bütün hâlinde yönetilmesi gereken bir sektördür.
Gelelim şehir planlamasına…
Urfa büyüyor ama yollar büyümüyor.
Araç sayısı artıyor ama kavşaklar aynı kalıyor.
Mahalleler çoğalıyor ama sosyal alanlar aynı hızla yapılmıyor.
Sabah işe gitmek ayrı çile, akşam eve dönmek ayrı çile…
Bir şehir, trafiğiyle değil; ulaşım kolaylığıyla konuşulmalıdır.
Modernleşme dediğimiz şey de gökdelen yapmak değildir. Modern şehir; yeşiliyle, düzeniyle, sanayisiyle, temizliğiyle, eğitimiyle ve yaşam kalitesiyle öne çıkar.
En acısı da şu…
Şanlıurfa’nın potansiyeli hiçbir zaman sorunu olmadı. Sorun, bu potansiyelin yeterince değerlendirilememesidir. Yıllardır aynı vaatleri dinliyoruz, aynı projeleri görüyoruz, aynı sorunları konuşuyoruz. Oysa Urfa’nın artık mazerete değil, icraata ihtiyacı var.
Biz Urfalılar sabırlıyız ama sabır, sorunları görmezden gelmek değildir.
Çünkü “Ağlamayan çocuğa emzik verilmez.”
Bu şehir daha fazla yatırım istiyor.
Daha fazla fabrika istiyor.
Daha fazla okul istiyor.
Daha fazla hastane istiyor.
Daha fazla yeşil alan istiyor.
Daha planlı yollar, daha güvenli ulaşım, daha güçlü turizm ve daha fazla istihdam istiyor.
Kısacası Şanlıurfa, kendisine yakışan şekilde yönetilmeyi hak ediyor.
Çünkü bu şehir sıradan bir şehir değil; insanlık tarihinin başladığı topraklar…
Artık geçmişimizle övünmenin yanında geleceğimizi de inşa etmenin zamanı geldi.
Eğer Urfa’nın kaderi değişirse sadece Urfalı kazanmaz, Türkiye kazanır. Ama bunun için laf değil, vizyon; vaat değil, hizmet; günü kurtaran işler değil, gelecek nesilleri düşünen bir yönetim anlayışı gerekir. İşte Urfa’nın beklediği tam da budur.
