Şanlıurfa, pazartesi günü 2025-2026 eğitim-öğretim yılına giriyor. Ancak ilk ders zili yine öğretmensiz sınıflar, kalabalık derslikler ve eksik altyapı eşliğinde çalacak. Kentte yaklaşık 9 bin öğretmen açığı var. Bu sayı, sadece bir istatistik değil; binlerce çocuğun geleceğini karartan kara bir tablo.
Ne yazık ki 25 yıldır aynı sahneyi izliyoruz: Açılış törenlerinde çekilen fotoğraflar, verilen süslü sözler, “çözeceğiz” vaatleri… Ama her yıl yine aynı sorunlarla ders başı yapıyoruz. Vitrin siyasetiyle eğitim olmaz! Şanlıurfa’nın gençleri fotoğraf karesine değil, sınıfına giren gerçek öğretmene ihtiyaç duyuyor.
İkili Eğitim ve Kalabalık Sınıflar: 2025’in Utancı
Şanlıurfa’da hâlâ yüzlerce okulda ikili eğitim uygulanıyor. Sınıf mevcutları 50’nin üzerine çıkmış durumda. Öğrenciler teneffüste nefes alamıyor, öğretmenler kalabalıkla boğuşuyor. Bu tablo, 2025 Türkiye’si için açık bir utançtır.
Bir diğer gerçek de mevsimlik tarım işçiliği. Binlerce öğrenci, ailesiyle tarlalara göçüyor, eğitimden kopuyor. Eğitim-Bir-Sen Şube Başkanı İbrahim Coşkun’un da vurguladığı gibi, 100 bin öğrenci taşımalı sistemle eğitim görmek zorunda kalıyor. Peki bu çocukların suçu ne?
Atama Beklemek Değil, Talep Etmek Zamanı
Milli Eğitim Bakanlığı 15 bin öğretmen atayacak. Şanlıurfa, bu atamadan en az 4-5 bin öğretmen almazsa sorun daha da derinleşecek. Ama bunun için vitrin siyaseti değil, kararlı bir irade gerekiyor. Ankara’ya gidip masaya yumruğunu vurmadan, bu sorun çözülemez.
Sorun sadece öğretmen açığıyla bitmiyor. Yeni okul binaları yapılmalı, derslik sayısı artırılmalı, mevsimlik işçiliğe karşı sosyal politikalar uygulanmalı. Aksi halde Şanlıurfa, her yıl aynı kısır döngüde debelenmeye devam edecek.
Artık Yeter!
Şanlıurfa’nın eğitim meselesi, ertelenebilecek bir konu değildir. Bu şehrin çocukları her yıl siyasi vitrinlere kurban edilemez. Artık süslü sözleri değil, somut adımları görmek istiyoruz. Öğretmensiz sınıflar, kalabalık derslikler, taşımalı eğitimle geçen yıllar, bu kente reva değildir.
Eğitim sorunlarını çözmeden Şanlıurfa’nın geleceğini kurtaramayız. Ve bu sorun, vitrin siyasetiyle değil, gerçek iradeyle çözülecek.
Artık laf değil, icraat zamanı. Şanlıurfa’nın geleceği için öğretmen ataması, yeni okullar, kalabalık sınıflara son istiyoruz. Bu talepler lütuf değil, hakkımızdır!
